Je kunt euro’s blijven steken in tweestatussenstelsels. Je kunt begrip hebben voor burgers die al het vastgoed in de hens steken. Je kunt ervoor kiezen om 23 jaar, na de dood van Pim Fortuyn, nog steeds naar ‘de hardwerkende burger’ te luisteren. Allemaal legitieme zorgen. Maar je kunt er ook voor kiezen om gewoon nee te zeggen tegen de global warming en oorlog. Althans, dat betoogt deze auteur.
Niet dat wensdenken gaat helpen tegen een warmere aarde. Maar zowel de klimaatopwarming als de oorlogen maken het leven van mensen zuurder. Sterker nog: dit zijn enkelen van de redenen waarom mensen aan het vluchten zijn. Down Under, rondom de Pacific hebben ze dat door. Eilandstaten zoals Tuvalu en Vanuatu – zoek maar op – zijn net zo kwetsbaar voor de klimaatcrisis als Nederland. Sterker nog: in het ergste geval zou de zeespiegel met bijna 90 centimeter stijgen, en zou 90 procent van het atol onder water komen te liggen. Ze liggen immers rondom of onder de zeespiegel. Voor Australië was dat in december jl. reden om hen de eerste klimaatvisums te schenken. Ook in Nieuw Zeeland waren er plannen om klimaatvisums te schenken, ook al waren die in 2020 afgeschaft.
Opmerkelijk, dat juist die eilanden boos waren weggelopen in 2024, na afloop van de klimaattop in Belém. De houding van Europese landen, zo ook Nederland, werd gewraakt. Niet bijster veel geld naar die eilanden, zo luidde het devies. Juist van Nederland zou je verwachten, als een van de weinige landen in Europa, dat er een reikende hand naar de Pacific (en de derde wereld an sich) zou worden uitgereikt. Dat gebeurde onder de bewindslieden van Schoof niet meer, en onder minister Sjoerdsma moeten we het nog zien.
Het is juist ook Nederland dat wel aan symbolisch beleid wil doen, tot terugkeerhubs aan toe. Hetzelfde Nederland, dat tussen het afscheid van Eric van den Burg (en de kabinetten-Rutte) in 2024 en de welwillendheid van huidig vicepremier en asielminister Bart van den Brink de Spreidingswet niet wilde handhaven. Dat land … heeft de beste infrastructuur voor Israël en aan Israël gelieerde groepen. Dat land spreekt met meel in de mond ten aanzien van de Verenigde Staten. Twee landen, die in februari dit jaar een oorlog startten in Iran, met verwoestende gevolgen van dien. Hetzelfde land, van de premier van de Rode Lijn, dat met een maatregel komt wat effectief gezien maar één bedrijf treft. Terwijl er ook Palestijnse asielzoekers naar Nederland komen.
Alsof je bijna 75 jaar geleden enkel de woeste Noordzee wil temmen, maar nadien besluit om geen keringen en dammen aan te leggen. En je verbaasd bent, dat noch Goeree-Overflakkee, noch Zeeland beschermd is.
Terwijl je op z’n minst twee dingen kunt doen: groen beleid doorzetten en je verzetten tegen oorlog.